Zogenaamd David

Somewhere over the jetlag, ergens in Shinjuku, Tokyo, zitten we verscholen tussen nachtclubs en louche zaakjes waar Japanse prostituees hun geld verdienen aan toeristen, oude Japanners en Chinezen. In het Mekka van hip Tokyo.

Zelfs na 30 uur zonder slaap, kijk ik nog steeds mijn ogen uit. Neonlichten, waar je maar kijkt, en mensen, veel mensen. Het doet me denken aan Shanghai, Hong Kong maar dan in het kwadraat wat de lichten en kleuren betreft.  De jongens in Shinjuku lijken te zijn ontsnapt uit manga billboards die op de torenhoge gebouwen plakken, de meisjes zijn uitgekotst door Paris Hilton, het zijn modepopjes die zo blank en skinny mogelijk willen lijken. En dat lukt ze aardig.

Op naar de Abercrombie & Fitch store. Het meer dan 10 verdiepingen tellende gebouw is de natte droom van elke A&F liefhebber. Elke medewerker, beschikt op z’n minst over 5 blokjes, spreekt je aan met ‘hi guy, what’s going on!’ om daarna dansend het publiek (= de klant) te vermaken. Zeg maar een luxe homo tent met harde, vrolijke muziek. Iets wat ons in de stemming brengt voor de laatste avond van het jaar..

31 december 2010, Tokyo, Japan