Zogenaamd David

we willen dit
en dat
jagen naar het glinsteren
van de dag
lagen
van diepte
oppervlakte
zuigen
de energie
van elkaar
en we willen
gezien worden

we worden harder
elke dag
zachtheid bedolven
onder
spieren, bulldozers
verpletteren
en we gaan door
rennen, sprinten
naar wortels die worden voor
gehouden

naar dat licht
daar aan het eind
van het pad
waar
licht verblindt
we blijven
rennen en
laten ons afleiden
door schermen
die beloven ons
een (beter) bestaan
zolang we maar blijven
scrollen.