Ik werd eraan herinnerd dat ik al drie weken geen baan meer heb. Marc stuurde een berichtje hoe het nu eigenlijk gaat nu ik geen baan meer heb. Goed, denk ik. Ik mis het niet.
De dagen die niet gepland zijn, zijn mijn favoriet. Ik heb geen wekker nodig om mij te laten weten wanneer het tijd is om op te staan. Ik word nog steeds rond zes uur wakker. Vroeger zelfs. Het zijn de normale dagen – maar dan zonder werk.
Ik heb meer energie om nieuwe contacten te maken. Om diepere gesprekken te voeren. In de middag doe ik dutjes. En ik kook. Bijna elke dag. Dingen in mijn hoofd die ik graag wil doen op een dag. Maar geen verplichting. Als het vandaag niet is, komt het morgen wel. Of de dag erna.
De meeste spullen die ik nodig had, heb ik al in huis. Een koffietafel, een ventilator, strijkijzer, pannen. Dingen die een huis maken.
Zogenaamd David 