Zogenaamd David

Zogenaamd David

  • Contact
  • Alleen in China
  • Opzoek naar de stilte

    Zoveel woede, zoveel agressie woedde vanochtend en in de voormiddag in mijn lichaam. Ik had zo graag iemand willen slaan, loeihard willen slaan: een klap willen geven en gewoon keihard willen schreeuwen: HOU JE BEK! In plaats daarvan besloot ik een afspraak te maken met mijn meditatie-leraar. Een klein Chinees mannetje. Als je hem in…

  • Ambivalent

    Ambivalent

    Hobbelend, kreunend, wiebelend. Het is regenseizoen in Myanmar en dat is merkbaar. Zou de trein het de komende 16 uur vol kunnen houden? Of ontsporen we ergens halverwege? Vervallen straatbeelden, afval langs de zanderige wegen, kinderen die over het spoor rennen. De trein rijdt langs ghetto-dorpjes. Huisjes van riet en golfplaten, die zijn omringd door…

  • Stad van de toekomst

    Singapore is gevaarlijk. Je komt aan op het vliegveld waar je met luxe wordt overladen. Je hoeft het vliegveld haast niet te verlaten. Alles is hier al. Als je dan toch het vliegveld verlaat, rijd je in een taxi naar je hotel. Singapore: Het groene park van Azië. De wegen zijn spik en span. Zeker…

  • Улаанбаатар

    Mika- onze tourguide- stond ons al op te wachten op het treinstation. Na een gezamenlijk ontbijt in Ulaanbaatar vertrokken we naar het gerkamp. De bestuurder van het gammele busje leek zijn rijbewijs cadeau te hebben gekregen bij een pakje jakmelk. Hobbelige, ongemakkelijke wegen waar ons busje met volle vaart overheen denderde tot een aantal jaks…

  • Everybody Comes To..

    Magische letters. Al zo vaak heb ik deze letters voorbij zien komen in films en nu zit ik hier recht voor The Hollywood sign, bij Starbucks op Hollywood Boulevard. Mijn vrienden zijn naar de première van Mr. & Mrs. Smith, een film met Angelina Jolie en Brad Pitt. Vandaag ben ik op mezelf aangewezen, vandaag…

  • “Mag ik terug?”

    08u45 landde ik op Schiphol airport en had na nog geen 4 minuten genoeg van Nederland.  Nou wist ik al dat de KLM-stewardessen niet de allervriendelijkste waren, echter de lichaamstaal van deze blauwe heks sloeg alles. Het ging als volgt:  Ik stelde een vraag aan de dame die bij de rij van Business Class controleerde. Ik…

  • Paper Boats

    Waar ik nu sta, waar ik nu ben. Alleen in mijn meest hoopvolle dromen had ik kunnen dromen waar ik nu ben. Hoopvol, omdat ik nooit gedacht had dat ik instaat zou zijn om te doen wat ik nu doe. Tegengehouden door achtergrond en angst om te falen en omdat ik dacht dat dit niet…

  • What Happens in…

    ‘Zo, jij mag er ook wel zijn’, hoor ik hem zeggen tegen de jongen die net voorbij loopt. Hij stopt en ze geraken in gesprek. Vijf minuten later lopen ze naar buiten. De eerste buit van de nacht is binnen. De nacht biedt vele mogelijkheden. Een fiets van een zijkant plukken, een stukje fietsen en dan…

  • Het Park

    Tientallen eekhoorntjes springen door het Lazienkowski park. Opzoek naar eikeltjes die verstopt liggen onder de afgevallen bladeren. Ik haal een kleine spin, die langs zijn zelf gesponnen web naar beneden glijdt, uit m’n haar. Geliefden lopen door het park; ik observeer ze vanaf een houten bankje. Vandaag vindt de Warsaw marathon plaats. De conciërge van…

  • Hete aardappels en baboesjka’s

    We zitten nu ruim 11 uur in de trein richting Ulaanbaatar, Mongolië. Het kraakt en het wiebelt aan alle kanten. Mijn oploskoffie staat op het punt om over het bekertje te springen.  De trein waarin we rijden -no. 4- is van de Chinese spoorwegen, heb ik me laten vertellen. Gedurende de 6 dagen durende treinreis rijden…

←Previous Page
1 2 3 4
Next Page→

Zogenaamd David

Blog at WordPress.com.

 

Loading Comments...
 

    • Subscribe Subscribed
      • Zogenaamd David
      • Already have a WordPress.com account? Log in now.
      • Zogenaamd David
      • Subscribe Subscribed
      • Sign up
      • Log in
      • Report this content
      • View site in Reader
      • Manage subscriptions
      • Collapse this bar